Wat is een miskraam?
Als een zwangerschap voor de 16de week eindigt en het vruchtje spontaan wordt uitgedreven spreken we van een spontane abortus of een miskraam. Ook kan het gebeuren dat er bij de termijnecho gezien wordt dat het vruchtje niet aangelegd is of niet meer leeft. Dan spreken we over een “missed abortion”.
Als je denkt dat je misschien een miskraam hebt of krijgt, mag je altijd contact met ons opnemen. Wij bespreken dan met jou waar je op moet letten, maken eventueel een afspraak voor een echo, bespreken je gevoel en maken samen met jou en je partner een vervolgplan.
Hoe vaak komt het voor?
Ongeveer 10% van de zwangerschappen eindigt in een miskraam. Naarmate je ouder wordt, stijgt de kans op een miskraam. In de leeftijdsgroep tussen de 35 en 40 jaar is de kans op een miskraam ongeveer 20%.
Symptomen en verloop miskraam
Krampende pijn in de onderbuik, als een flinke menstruatiepijn en ruim helderrood bloedverlies. De pijn kan uitstralen naar de rug en bovenbenen. Zeker niet elke buikpijn of elk bloedverlies betekent dat je een miskraam krijgt. Kijk hier voor meer informatie over bloedverlies.
Bel ons bij klachten of ongerustheid gewoon! 072 – 30 30 310
De hoeveelheid vaginaal bloedverlies is verschillend. Vaak is het veel meer bloedverlies dan een menstruatie. Het is o.a. afhankelijk van de zwangerschapsduur: hoe verder de zwangerschapsduur, hoe heftiger het bloedverlies. Het gaat regelmatig samen met het verlies van bloedstolsels, die donkerrood van kleur en glad van vorm zijn.
Het bloedverlies en de buikpijn kunnen enkele uren heftig zijn, maar moeten daarna afnemen. Na zo’n tien dagen moet het bloedverlies helemaal over zijn.
Meestal verloopt een miskraam spontaan en zonder complicaties, zodat medisch ingrijpen niet nodig is. Een enkele keer stopt het bloeden niet vanzelf en is de miskraam mogelijk niet compleet. Je wordt dan doorverwezen naar de gynaecoloog.
Wanneer op de echo een niet vitale zwangerschap is gezien, maar de miskraam niet spontaan op gang komt, word je ook verwezen naar de gynaecoloog. De vervolgopties voor verdere behandeling worden met je besproken.
Oorzaak van een miskraam
Een miskraam kun je niet voorkomen. Het gebeurt niet doordat je misschien ongezond geleefd hebt op het moment van de bevruchting of doordat je net gemeenschap hebt gehad. In 90% van de miskramen is een aanlegstoornis de oorzaak. Dit kan een fout zijn in de celdelingen, maar ook bijvoorbeeld een chromosomenafwijking. Er treedt dan een natuurlijk afstotingsmechanisme op: het vruchtje groeit niet verder en het lichaam stoot het af. Meestal gaat het hier niet om erfelijke afwijkingen. Het heeft dus vrijwel nooit gevolgen voor een volgende zwangerschap.
Lichamelijk herstel
Het lichamelijk herstel na een spontane miskraam of een curettage is meestal vlot. Het kan even duren voordat de menstruatiecyclus zich hersteld heeft.